Του Μανώλη Κονσολάκη

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, τοπικοί φορείς συντάσσονται με την απόφαση της Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, να εκχωρήσει για 25 χρόνια τα ιστορικά κτήρια του σε μία εταιρεία ξένων συμφερόντων, ώστε να γίνουν πολυτελή ξενοδοχεία.

Όλα αυτά τα χρόνια με ευθύνη όλων των φορέων του τόπου, δεν έγινε ποτέ καμία σοβαρή προσπάθεια, αφενός για να στηριχθεί το Πολυτεχνείο και να πάρει πίσω την περιουσία του, αφετέρου να συζητήσουν σοβαρά με Διοίκησή του Ιδρύματος, πως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα και προς όφελος του τόπου, αυτή η περιουσία.

Σήμερα λοιπόν πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, από τους εκπροσώπους της τοπικής μας κοινωνίας, παρακολουθούν αμέτοχοι την Διοίκηση του Πολυτεχνείου να αναλαμβάνει δράση για να διεκδικήσει ξανά την περιουσία του και να την εκμεταλλευτεί οικονομικά.

Από τη δημόσια στάση πολλών εξ αυτών φαίνεται να μην τους απασχολεί το γεγονός ότι χάνεται για την πόλη η ευκαιρία να αξιοποιήσει προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, αυτό το σημαντικό οικιστικό σύνολο, που βρίσκεται πάνω στον ιστορικό λόφο των Χανίων.

Καθώς είναι αλήθεια, ότι για πολλά χρόνια, δεν είχε δοθεί αυτή η ευκαιρία. 

Αν και άλλοι είναι ποιο ειδικοί να το πουν εντούτοις μία ιδέα θα ήταν τα συγκεκριμένα κτήρια να αποτελέσουν τμήμα ενός ενοποιημένου συνόλου της Παλιάς Πόλης, που θα φιλοξενεί δράσεις πολιτισμού και άλλες, μαζί με τα Νεώρια, το Μεγάλο Αρσενάλι και το Παλιό Τελωνείο.

Με την εξέλιξη που υπήρξε όμως το συμπέρασμα είναι ότι συνεχίζεται το διαχρονικό πρόβλημα που υπάρχει στο Νομό, η αδυναμία να συνεργαστούν οι τοπικοί φορείς, να σχεδιάσουν μακροπρόθεσμα και να διεκδικήσουν ενωμένοι για τον τόπο και τους πολίτες του.

Παραδείγματα πολλά. Γρήγορα θυμίζουμε μερικά. 

Τα κτήρια του Παλιού Ψυχιατρείου, οι παλιές δικαστικές φυλακές, το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου, το παλιό κτήριο του ΙΚΑ, κ.α.

Σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις δεν είχαν καταφέρει να καταλήξουν σε μία κοινή πρόταση, για την αξιοποίηση των χώρων αυτών. 

Ενόχλησε αρκετούς αυτό που γράψαμε πριν από λίγες ημέρες, ότι με την τελευταία εξέλιξη γίνεται ουσιαστικά ένα ακόμη βήμα προς την μετατροπή του οικιστικού συνόλου της Παλιάς πόλης, σε πολυτελείς ξενώνες που θα τους εκμεταλλεύονται ξένες εταιρείες. 

Απαντάμε.

Δεν έχουμε κανένα κόμπλεξ απέναντι στην ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας, ίσα-ίσα είμαστε φανατικά υπέρ της. 

Επιδιώκουμε και θα συμβάλουμε όσο μπορούμε στην στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, έστω και σε αυτό το πολύ δύσκολο περιβάλλον για το επιχειρείν. 

Δεν είμαστε δογματικοί στο να αναπτυχθεί και στα Χανιά επιχειρηματική δραστηριότητα από αλλοδαπούς. 

‘Άλλωστε αυτή η πόλη είχε πάντα και έντονα ανεπτυγμένο το στοιχείο της πολυπολιτισμικότητας. 

Δεν μπορούμε όμως να παρακολουθούμε  αμέτοχοι όσα συμβαίνουν, χωρίς τουλάχιστον να υπάρχει καταγραμμένη η άποψη μας και η διαφωνία μας σε κάποιες αποφάσεις, που σημαδεύουν την πορεία μας στο μέλλον.

Καθαρές κουβέντες λοιπόν. Δεν είναι όλα σε αυτόν τον τόπο προς εκποίηση. 

Υπάρχουν κάποια όρια και κάποιες “κόκκινες” γραμμές.

Ένας τόπος για να συνεχίσει να προοδεύει δεν έχει ανάγκη μόνο από χρήματα.

Καλό θα είναι λοιπόν αυτοί που με αφορμή το επεισόδιο με το συνάδελφο, έσπευσαν να υπερθεματίσουν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του τύπου να είναι ανοικτοί στις διαφορετικές απόψεις και στην κριτική. Δεν μπορεί όλοι να συμφωνούμε σε όλα. 

Υ.Γ 1: Η Βενετία είναι το πιο τουριστικό μέρος του κόσμου. Κανένας όμως δε σκέφτηκε ποτέ το παλάτι του Δόγη να το κάνει ξενοδοχείο. Το έκαναν μουσείο. 

Υ.Γ 2:Και μία τελευταία επισήμανση. Κανένας δεν πρέπει να μας θεωρεί δεδομένους. Μόνο στους πολίτες των Χανίων, εκχωρούμε αυτό το δικαίωμα.